De V8 twin turbo motor werd ontworpen door Carlo Chiti en bleek gedurende het seizoen tamelijk onbetrouwbaar en dorstig.

De tweede race vond plaats in Zuid Afrika. Vanwege het feit dat dit een hoog gelegen circuit is, hadden de turbo-auto's een nadeel door de ijle lucht.  Cheever kwalificeerde zich als 14de en Patrese mocht starten vanaf een 6e plaats. Eddie Cheever viel als eerste uit in de race met een lekke radiator. Patrese werd door raceleider Niki Lauda gelapt maar wist toch als 4e te finishen.

De volgende race was op het Belgische Zolder circuit. Patrese  kwalificeerde als 7e en Cheever 11e. Na twee ronden in de race moest Riccardo Patrese opgeven nadat zijn Magneti Marelli ontsteking dienst weigerde. Eddie Cheever blies één van z'n turbo's op in de 28e ronde terwijl hij rondreed op een 5e plek en moest ook opgeven.

De Grand Prix van San Marino was de volgende race, op het circuit van Imola. Patrese wist zich als 10e te plaatsen voor de race en Cheever bemachtigde de 8e startpositie. Patrese's motor ging al stuk in de 7e ronde van de race terwijl hij op een 7e positie lag. Cheever  moest een pitstop maken nadat hij in de eerste ronde een lekke band kreeg, maar wist zich naar een 6e plaats te racen voordat hij in de 50e ronde zonder benzine kwam te staan.

Op het Dijon-Prenios circuit in Frankrijk wist Riccardo Patrese zich als 15e te kwalificeren en Eddie Cheever 16e. Patrese blies zijn motor op in de 16e ronde en Cheever spinde van de baan in de 51e ronde.

Eddie Cheever wist zich niet te kwalificeren voor de race in Monaco. Riccardo Patrese mocht starten vanaf een 14 positie. Vanwege de hevige regen verliep de race chaotisch. Terwijl hij op de laatste positie reed, ging de ontsteking stuk en moest hij zijn 184T laten staan vlak voor de ingang van de tunnel.

Nadat Eddie Cheever zich als 11e had gekwalificeerd, viel hij in Montreal in de 63e ronde uit wegens brandstoftekort. Riccardo Patrese kwalificeerde zich als 14e maar crashte zijn Alfa in de 37e ronde terwijl hij nog steeds op een 14e plek reed.

Op het stratencircuit van Detroit kwalificeerde Eddie Cheever zich als 8e en Riccardo Patrese 25e. Nigel Mansell veroorzaakte een behoorlijke crash bij de start waarna de race werd gestopt. Rijders met een T-car mochten van wagen wisselen voor de herstart.  Cheever reed op een 5e plaats na één ronde en was 3e na 16 ronden. Helaas ging een turbokoeler stuk en moest hij opgeven in de 22e ronde. Riccardo Patrese rmoest opgeven met een kapotte achterwielophanging in de 21e ronde.

In Dallas, ook een stratencircuit, kwalificeerde Cheever als 14e en Patrese 21e maar tijdens de race crashte Cheever in ronde 9 en Patrese in ronde 13. Het enige goede nieuws in Dallas was de 5e plaats voor  Piercarlo Ghinzani, die in een Alfa Romeo aangedreven Osella reed.

Op Brands Hatch kwalificeerden Patrese en Cheever zich respectievelijk als 17e en 18e. In de eerste ronde van de race raakte Cheever betrokken bij een grote crash. Patrese kwam zonder benzine te staan in de 66e ronde terwijl hij op een 9e positie reed.

Na zich gekwalificeerd te hebben als 18e en 20e ging Patrese's versnellingsbak stuk in de 16e ronde van de race en Cheever moest in de 29e ronde uitvallen met een kapotte turbo. In de Oostenrijkse Grand Prix finishte Riccardo Patrese op een 10e plaats nadat hij een 13e kwalificatietijd had neergezet. Eddie Cheever startte vanaf een 16e plaats maar moest zijn race in de 18e ronde beeindigen met motorproblemen.

Op Zandvoort kwalificeerde Cheever zich als 17e en Patrese 18e. Patrese moest, terwijl hij op een 7e plaats lag, in de 51e ronde van de race opgeven. Cheever kwam in de 65e raceronde weer zonder benzine te staan. Riccardo Patrese finishte op een fraaie 3e plaats in de Alfa Romeo  thuis-Grand Prix op Monza waar Eddie Cheever alweer zonder benzine naast de baan kwam te staan terwijl hij op een 3e plaats lag. Uiteindelijk werd hij nog als 9e geklassificeerd.

Tijdens dee Europese Grand Prix op de Nürburgring in Duitsland, ging Cheevers  brandstofpomp kapot en viel hij uit. Patrese finishte als 6e. In de laatste race van het seizoen op Estoril wisten zowel Cheever als Patrese de finish te halen; Patrese in 12e positie en Cheever in 14e.

De doorontwikkeling van de 184T, the 185T deed mee aan het wereldkampioenschap van 1985  maar wist dat jaar geen kampioenschapspunten te scoren.

 Hier treft u onze collectie Alfa Romeo race-modellen aan.  Voor historische documentatie, tijdschriften, boeken en posters klik hier. Voor Alfa Romeo opnaai-emblemen, logo's en stickers, klik hier.